غم خود را در گلو فرو می بریم

و دریا...

اندوه خود را به ساحل می ریزد

ــــ کاش دریای وجودم ساحل ارامشی داشت ــــ

تو ارزوی خوبمی  من از تو دل نمی برم

من از حضور سبزتو  من از خیال تو پرم

تو ارزوی خوبمی  من از تو دل نمی کنم

من بی تو باتوام هنوز  اگرچه دوری از تنم

سایه به سایه باتوام  تو هرترانه با منی

من از تو دل نمی برم  تو ارزوی خوبمی

                   تو پریدی و ندیدی ارزوهام همه خط خورد

                   تونبودی و ندیدی گل یاس خونه پژمرد

                   ساده رفتی و ندیدی چه عذابیه شکستن

                   یه غروب کهنه بی تو یه طلوع تازه بی من

بغض سنگین غروبم - تو شب چشات بباره

بذار این صدای خسته - رو تن تو جون بگیره

شب تردید غزل هام - با حضور تو بمیره

بی تو با خودم غریبه م - همنشین شب دردم

گم شدم توشهر چشمات - دنبال خودم میگردم

بی تو ای همیشه اغاز - اخر قصه سیاهه

این دل لبریزحسرت - خسته از هجوم اهه

بی تو تصویرخیالم - پشت پنجره شکسته

عمریه نگاه خیسم - چشم براه تونشسته

بی تو ایینه واسه گفتن - حرف تازه ای نداره

رو تن زخمی کوچه - قدمات مرهم میذاره

ویولن و سازهای زهی:نیما مستشیری

گیتار:وحید رزمجو

پیانو وکیبورد:اردلان رامه

ترانه سرا:سعید

https://rapidshare.com/files/1549199286/boghz_vahid_razmju_.mp3

  من و تو هردومون خسته ازین تکرار بیهوده

  با این حالی که تو داری با این زخمی که من خوردم

  تو این بازی تکراری نه تو بردی نه من بردم

  تو این شطرنج سرگیجه نشد شاه دلت باشم

  تمام سهم من این شد که بی تو عاشقت باشم

  از اونجایی که تو رفتی تا اینجایی که من هستم

  فقط یک نقطه چین راهه تحمل کن نگو خستم

   همه دنیا بدون تو واسم مثل یه زندونه

   تمام برگای تقویم بدون تو زمستونه.......

منو بی صدا نبین  من شبو اتیش میزنم

صد تا غزل زندونیه  تو تار و پود پیرهنم

میخوام از همین ترانه  منو باورم کنی

با همین صدا میخوام  سکوت شب روبشکنم

تن دلتنگیم میگیره  عطر یادت رو دوباره

دل واژه ها گرفته  بگو اسمون بباره

توی چار دیوار گریه  پشت این پنجره هرشب

خاطرات خیس بارون  تو رو یاد من میاره

              چشمای روشن تو همیشه خواب بود    عشق من

              چشمای عاشق من رو به سراب بود     عشق من

 اخرین لحظه که گفتی-نازنین خدانگهدار

 نمیدونستی که بی تو-دیگه اروم نمیگیرم

 تو نگاه من نخوندی-که نرو بی تو میمیرم

 مثل ابرای بهاری-پیش تو گریه میکردم

 یادمه با خنده گفتی-بخدا که برمیگردم

 به امیدی که بیایی-تو رو به خدا سپردم

 واسه دیدن دوباره ت-چه شبایی رو شمردم

              "حالا اخرین کلامت-شده قابی روی دیوار

              روش نوشته تا همیشه-نازنین خدا نگهدار"

 نگاهت خیره درچشمم   خیالت ارزوی من

 همین دیروز بود انگار    برایم گفتی از فردا

 میان ارزوهایم.......     شدی زیباترین رویا

 نجیب و گرم و اهسته   نشستی بر دل تنگم

 قسم خوردی که میمانم   همیشه باتو یکرنگم

 چه ساده باورت کردم    چه معصومانه خندیدی

 توبا چشمان بی رحمت   دل ازاین ساده دزدیدی

 ولی امروز می دیدم     نگاهت رنگ دیگر بود

 حضورت بوی دیگر داشت    شبیه بار اخر بود

هزاران بار میمیرم که برگیرم تب از جانت

ببین من خسته ام خسته

   تومیفهمی چه میگویم؟

تو میفهمی شکستن را؟

                           شکستن سهم من بوده

که من بی تو مثال چینی نازک

   هزاران بار میلرزم     هزاران بار میمیرم

ولی دیوانه ام انگار    که دل از تو نمیگیرم

 ببین من شعله میگیرم سحرگاهان بیاد تو

وتا شب اتشی گرمم

                    که میسوزم ومیمیرم

ولی دیوانه ام انگار   که دل ازتو نمی گیرم 

                 *************                

پریشانم پریشانم     ترا انگارگم کردم

به دنبال تو میگردم میان این خیابانها

میان این خیابانها کسی جزتو نمی بینم

نگاه هرزه ای هرگز مرا ازتو نمیگیرد

شبیه من کسی هرگز برای تو نمیمیرد

پریشانم پریشانم      به دنبال تو میگردم

تمام کوچه ها رفتم تمام خانه ها گشتم

شبیه خواب میمانی شبیه قصه و رویا

شبیه ذره ای نوری که خفتی در سیاهی ها

             **************

صدای کودکان شهر مرا بیدار میسازد

که خورشید نگاه تو نمی تابد دگر برمن

وانگاری که چشمانم بیاد ان دو جشمانت

دوباره اشک میگیرد دوباره رنگ میبازد

              *************

به من هرگز نگو باید که ارام و شکیبا ونجیب و بیصدا باشم

نگوباید که بنشینم بیادتو برای تو ولی ازتوجداباشم

خودم انگار میفهمم   خودم انگار میدانم

که سهمم ازتورا دیدن

               زتو گفتن      بیاد تو غزل گفتن

        فقط یک عشق رویاییست

   ولی چندان مخور غصه

برای من که مخمورم     برای من که بی دینم

       همین یک جرعه هم کافیست

به من هرگزنگو دیگر    خیالم باتو میماند

نگو من ماندگارم که

                دلم حرفت نمی فهمد      نمی داند

                   *****************

و اما من...           

شبی در ازدحام تو      به جام تو      توای همپای رویایی

    شراب مرگ می ریزم            

         تقاص جرم خواهم داد    و شایدروح خسته خود را

                    -به جرم این تو را کشتن-

به وقت یک غروب سرخ    به دار عشقت اویزم

             شراب مرگ می ریزم

                             شراب مرگ می ریزم          

             *****************

ببین صحبت سر مرگ است     نه از نو زنده گشتن ها

نه این مرگی که می بینی        میان شهر ادم ها

من از مرگ تو می گویم درون سینه تنگم

همان مرگی که بردارد تو را از قلب یکرنگم

نه این مرگی که می بینی میان شهر ادم ها

                                           نه این هر روز مردنها 

                  ******فصل اخر******      

ولی روزی اگر دیدی

               کسی اهسته میخواند

                                 به مردم خیره میماند

وگرد شهر به دنبال یکی گم کرده میگردد

بدان دیوانه است او که

                 از راه خطای خود

                              نمیخواهد که برگردد

                              نمیخواهد که برگردد!!!                             

ادمای شهر قصه-کی میخواین بیدارشین ازخواب؟

اخه کی میخواین ببینین-خیس گونه های مهتاب؟

ادمای شهرغصه-ادمک های پوشالی

بسه بی حنجره خوندن-رو یه صحنه خیالی

بسه بودن ونبودن-بی هوانفس کشیدن

می سوزونه تن شب رو-دست مایعنی تو و من

       تو کوچه های تنگ و تاریک شهر

       صدا فقط صدای پای مرگه

       تقدیر ادما تو دست باده

        زندگیشون قصه باد و برگه

قفس دلای ما تنگ-قلعه ی دیوا بزرگه

دنبال یه بچه اهو-چشمای هزارتا گرگه

دست باغبون این شهر-تبر و داس جنونه

سرخی برگ شقایق-جای لکه های خونه

جرم ازادی تو این شهر-حتی اسم عشق گناهه

اره....توی شهرظلمت-هر سپیدی رو سیاهه

زندگی نیست خودمرگه-زنده بودن توی زندون

ادمابیدار شین ازخواب-تن ندین به ذلت اسون

          توکوچه های تنگ و تاریک شهر

           صدا فقط صدای پای مرگه-

           تقدیر ادما تو دست دیوه

           شیشه عمر دیوا مثل سنگه 

میدونم خیلی بزرگی اماجات تودل تنگه

هرکی یادتوباهاشه لحظه ای تنهانمیشه

دیگه تنهانمیمونم اخه بامنی همیشه

ای رفیق لحظه های غصه ودل نگرونی

ای پناه خستگی هام انتهای مهربونی

دوباره چشای کورم دل به سایه هاسپرده

دوباره گندم دنیا دل ادمارو برده

دوباره بارگناهم طاقت دلوشکسته

حس تلخ بی توبودن راه گریه هاموبسته

دوباره گم شده راهم میون این همه تردید

منو ازخودم رهاکن ببرم به سمت خورشید

جان را بتو چون بخشم-انگاه شوم زنده        میمیرم اگر داری-اینگونه به فرمانم

گویند بر مستی-رو بر در میخانه                  بیخودشده ازعشقم-میخانه نمیدانم

ماندم بسر راهت-تاروی ترا بینم                  توراه دگر رفتی-من برسر پیمانم

برماه نظرکردم-گفتم که ترا دیدم                  ان لحظه ندا امد-بیهوده مگو انم

من خوبتر ازماهم-پرنورترازخورشید              من پاکتراز عشقم-چون جلوه جانانم

خواهی چومرا بینی-من برترازادراکم            پیداشده ازحقم-وزچشم تو پنهانم

که برم سربه گریبان سکوت       تا  برارم دل ازاین دشت سراب

این منم تنها و سرگردان شب       کرده ام همراز دل مهتاب را

در هجوم وحشی توفان درد        داده ام از کف توان و تاب را

دیگر ان شور ونشاط زندگی      نیست دردل نیست درچشمان من

ذره ای از ان همه عشق وامید    نیست دیگر در من و دنیای من 

خانه قلبم دگر ویران شده            در عزای مرگ این ویرانه ام

یاد من رابعد ازین دیگرمکن           من دگر دیوانه ای اواره ام